Życiorys Jacek Tyski
Jacek Tyski urodził się w 1977 roku. Uczęszczał do Państwowej Szkoły Baletowej w Warszawie, a następnie do Szkoły Baletowej w Hamburgu, którą ukończył w 1995 roku. Jeszcze będąc w szkole, zdobył pierwsze miejsce na Konkursie Baletowym w Gdańsku w 1993 roku oraz zajął drugie miejsce na konkursie „Prix de Lausanne” w 1994 roku. Po ukończeniu edukacji tańczył krótko w „Jeun Balet de France”, by następnie związać się na sześć lat z zespołem Johna Neumeiera w Hamburgu. W 2000 roku przeszedł do Compañia National de Danza-Nacho Duato, a w 2005 roku powrócił do Polski, aby podjąć pracę w balecie Teatru Wielkiego – Opery Narodowej w Warszawie. Od przyszłego sezonu będzie współpracował jako tancerz i choreograf z zespołem „Ballet de Gran Canaria”.
Pomimo młodego wieku ma już na swoim koncie liczący się dorobek artystyczny. W jego repertuarze znajdują się takie role z repertuaru klasycznego jak: Książe w „Dziadku do Orzechów”, Fakir i Złoty Bożek w ‘Bajaderze” w choreografii Natalii Makatowej, Merkutio i Benvolio w „Romeo i Julii”.
Jednak prawdziwym jego żywiołem jest taniec współczesny. Jako tancerz pracował z tak wybitnymi choreografami jak : Mats Ek, Nacho Duato, John Neumeier, Jiri Kylian, Jiacopo Godoni. W Polsce pracował z jednym z najzdolniejszych polskich, młodych choreografów Jackiem Przybyłowiczem. Tańczył w jego „Kilku Krótkich Sekwencjach”, „Alphie Kreonii” i „III Symfonii „ Szymanowskiego.
Jacek Tyski zaczął również z powodzeniem próbować swoich sił jako choreograf. W 2006 roku powstał spektakl „For a While”, który miał premierę na Cyprze i został zakwalifikowany do XXI-ego Konkursu dla Młodych Choreografów w Hanowerze, który odbył się w kwietniu 2007 roku.
Od stycznia 2007 roku jest prezesem Fundacji „Centrum Tańca Współczesnego”

Życiorys Karol Urbański
Karol Urbański urodził się w 1965 roku. Ukończył Państwowa Szkołę Baletową w Łodzi w 1984 roku. Jeszcze podczas szkoły związał się z Teatrem Wielkim w Łodzi, w którym przepracował jako tancerz i solista dziewięć lat, z dwuletnią przerwą podczas której odbywał służbę wojskową w Centralnym Zespole Artystycznym, wtedy jeszcze Ludowego Wojska Polskiego. W 1991 roku przeniósł się do Warszawy i związał z baletem Teatru Wielkiego – Opery Narodowej. W 1995 roku wyjechał na dwa lata do Norwegii, gdzie tańczył w Norweskim Balecie Narodowym. W 1997 roku ponownie podjął pracę jako solista w balecie Opery Narodowej. W zespole tym jest do chwili obecnej. Jeszcze podczas pobytu w Oslo podjął próby choreograficzne, które kontynuował po powrocie do kraju. W swoim repertuarze miał m. in. następujące role:
Książę Zygfryd w „Jeziorze Łabędzim”, książę Albert w „Giselle”, Król Myszy w „Dziadku do Orzechów”, Matka Simone w „Córce źle strzeżonej”, Mędrzec w „Święcie wiosny”(chor. Emil Wesołowski), Anioł śmierci w „Czterech ostatnich pieśniach”(chor. Rudi van Danzing), Stefanio w „Burzy”(chor. Glen Tetley), „Petit Mort” chor. Jiri Kilian, „Carmen”, „Coś jakby” chor. Mats Ek, „Stabat Mater” chor. Ewa Wycichowska.
Jako choreograf ma w sowim dorobku następujące spektakle:
Aria z „Wariacji Goldbergowskich”(muz. J.S. Bach) – Oslo 1996
Passagcalia (muz. J. S. Bach) Gdańsk 1998 „Pocztówki z życia”(muz. Tom Waits) –Gdańsk 1998
„Śmierć i dziewczyna”(muz. F. Schubert)- Warszawa 1998
„Tylko raz w życiu” ( z Elwirą Piorun) Warszawa 2001
„La spectre de la rose” do muzyki Hectora Berlioza
„Pas d’un” do muzyki G.F. Heandla
„Pożegnanie” do muzyki G. Verdiego
Choreografia do musicalu dziecięcego ‘Koty czyli koci miauzical” którego premiera
odbyła się w teatrze „Guliwer” w Warszawie
“Requiem” Verdiego z okazji drugiej rocznicy ataku na World Trade Center 2003
„Requiem dla wydrążonych ludzi” Scena Kameralna Teatru Wielkiego –Opery Narodowej
W 2001 roku podjął studia na Wydziale Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego, które zakończył w 2006 roku, broniąc pracy magisterskiej „Taniec jako przedmiot filozofii”.
Od końca lat osiemdziesiątych podjął również działalność pedagogiczną. Uczył tańca klasycznego i współczesnego w szkołach baletowych w Łodzi i Warszawie. Obecnie współpracuje jako nauczyciel tańca klasycznego i współczesnego z wieloma grupami profesjonalnymi i nieprofesjonalnymi w kraju i zagranicą, prowadząc warsztaty i projekty.
Ma również w swoim dorobku kontakty z filmem i telewizją. Występował m. in. w filmie Krzysztofa Zanussiego „Suplement” oraz przedstawieniu Teatru TV „Casting” w reżyserii Krzysztofa Zanussiegoa także w przedstawieniu Teatru TV „Gra trafu i miłości” w reżyserii Gustawa Holoubka. W 2001 roku był stypendystą Ministerstwa Kultury. W 2007 roku założył ze Zbigniewm Czapskim Fundację „Centrum Tańca Współczesnego”.

Życiorys Zbigniew Czapski
Zbigniew Czapski urodził się w 1968 roku. Ukończył Państwową Szkołę Baletową w Warszawie w 1987 roku. Jako tancerz swoją karierę rozpoczął w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej w Warszawie, by następnie w roku 1990 związać się z teatrem w Essen, Niemcy. Do zespołu Teatru Wielkiego- Opery Narodowej powrócił w 1996 roku i pracuje w tym zespole do dzisiaj. W swoim repertuarze ma takie role jak Ojciec w „Svadebka”(chor.Jiri Kilian),Moritz w „Max und Moritz” (chor.Heidrun Schwarzc),Sygoraks w „Burzy”(chor.Glen Tetley), „Carmen”, „Coś jakby” (chor. Mats Ek), Śmierć „Śmierć i Dziewczyna” (chor. Karol Urbański). Był uczestnikiem konkursów tańca współczesnego w Niemczech i Polsce oraz laureatem ogólnopolskiego konkursu baletowego w Gdańsku.

Jako pedagog tańca klasycznego współpracował ze studiami baletowymi w Niemczech.

Były uczestnik cyklicznych warsztatów tańca współczesnego w FOLKWANG SCHULE w Essen(Niemcy).
W 2007 roku założył wraz z Karolem Urbańskim Fundację „Centrum Tańca Współczesnego”.